‘De Vrouw in de Arena’. Het voelt alsof het alweer lang geleden is, maar in werkelijkheid stond ik nog maar twee maanden terug in Theater De Tuin met mijn allereerste theatervoorstelling. En nee, daarna ging ik niet rustig zitten nagenieten.
Want ook januari staat bol van beweging:
– De live workshop Wake Up Your Website (bijna vol!)
– De clubkampioenschappen van Toastmasters
– Mijn 6-jarig jubileum als ondernemer (20-1-2020)
En ondertussen werkte ik, in stilte (voor de sneeuwstorm) aan iets nieuws. Maar eerst wil ik met je terug. Naar dat podium. Naar de arena. Want die eerste keer daar staan, op een pad waar niemand je vertelt hoe het moet, bracht me lessen. Lessen over moed, zichtbaarheid en leiderschap. En over zelfverzekerd voor jezelf staan, in een wereld vol toeschouwers. Dit zijn ze.
1. Wacht niet tot je geen angst meer voelt
‘De vrouw in de arena is niet vrij van angst, maar ze staat er wel.’ Als je denkt dat ik daar zonder angst stond: nee. Mijn coach zegt altijd: ‘Luier aan en gaan’. Dat nam ik nét iets te letterlijk, want vlak voor mijn voorstelling stond ik bij het Kruidvat… bij het schap met Tena Ladies.
De les: angst verdwijnt niet door te wachten. Ze verdwijnt door te bewegen.
2. Splits je grote droom op in mini-doelen
De droom van het grote podium was er al jaren. Maar met podiumvrees en een dichtgeknepen keel begin je niet op het hoofdpodium. Dus ik begon klein. Ik sloot me aan bij Toastmasters. En daar was het oefenen, oefenen, oefenen. Elke keer een stukje verder.
De les: grote dromen worden haalbaar als je ze durft op te knippen.
3. Zoek een mentor en deel je ambities
Ik deelde mijn ambities met mijn mentor. En geloof me: dat heb ik geweten. Elke keer dat ik wilde vertragen, uitstellen of ‘even pauze nemen’, verscheen hij weer op de radar. Met een duwtje. Of een confronterende vraag.
De les: groei vraagt om mensen die je eraan herinneren wie je zei dat je wilde zijn.
4. Ga all in
Maandenlang had ik het nergens anders over dan mijn voorstelling. Niet over mijn marketingtrajecten. Niet over andere plannen. Alles ging hiernaartoe. En ik moest ineens denken aan een versje uit mijn allereerste poëziealbum: ‘Wat je doet, doe het goed, is een regel die je kennen moet.’ Die ben ik nooit vergeten.
De les: volledige aanwezigheid maakt het verschil. En ja, je krijgt nooit een tweede kans voor een eerste indruk.
5. Nodig mensen persoonlijk uit
Ik zette alles in: socials, mailings, video’s, eventsites. Maar wat uiteindelijk het meeste effect had? Persoonlijke uitnodigingen.
De les: verbinding werkt sterker dan bereik.
6. Laat je niet ontmoedigen door stilte
Wat me opviel: aan het begin liep de ticketverkoop lekker. En vlak voor de voorstelling ook. Maar daartussen? Dan lijkt het soms stil. Terwijl je zóveel doet. Dat kan demotiverend zijn. Als je niet oplet, ga je twijfelen.
De les: laat je kop niet hangen. Ga door. Ga door. Ga door.
7. Houd jezelf niet klein omdat je verhaal ‘te klein’ voelt
Ik stond niet op het podium met een extreem of spectaculair levensverhaal. Geen heroïsche prestaties. Geen uitzonderlijke gebeurtenissen. En juist dát bleek de kracht. Want in die eenvoud ontstond verbinding. In het herkenbare gebeurde iets universeels. We denken vaak dat we eerst iets groots moeten hebben meegemaakt of behaald voordat we het woord mogen nemen.
De les: grote verhalen zijn prachtig, maar geen voorwaarde. Je hoeft jezelf niet in te houden omdat jouw verhaal ‘niet groot genoeg’ zou zijn. Juist in wat herkenbaar is, voelen mensen zich gezien. En dát is wat verbindt.
8. Investeer, heb het lef om het goed aan te pakken
Ik wist één ding zeker: ik wilde statige gordijnen. Spotlights. Een echt podium. Niet ieder theater sloot aan bij de fase waarin ik zat, maar ik vond een klein, knus theater, een hidden gem, waar de mensen super enthousiast over waren. Daarnaast investeerde ik in professionele visagie, een nieuwe outfit, posters, hand-outs, een videograaf en fotografie. Niet voor het plakboek voor later (ook leuk), maar vooral om mezelf en mijn volgende stappen als spreker serieus neer te zetten.
De les: investeren is kiezen voor jezelf en je toekomst.
9. Zeg tegen jezelf: ik doe het voor hen
Zowel bij de try-out als bij de première ging er iets goed mis met het geluid. En geloof me: dat is ongeveer het belangrijkste gereedschap tijdens je talk. Alsof dat niet genoeg was, werd ik verblind door de grote witte lampen waardoor ik mijn publiek nauwelijks meer kon zien en ik van slag raakte. Ik was vooral met mezelf bezig. Tot ik dacht aan alle mensen die honderden kilometers hadden gereden om deze voorstelling te zien. ‘It better be good, geef ze die mooie avond’, dacht ik. Ik vermande me en focuste me weer op het verhaal en mijn publiek.
De les: leiderschap ontstaat wanneer je jezelf even vergeet en kiest voor wat je te brengen hebt.
10. Sta in de arena, zonder te schreeuwen
De arena is geen plek voor degene die het hardst roept. Maar voor degene die durft te staan. Met bescheidenheid én grootsheid. Met moed, zichtbaarheid en lef. Dit is waar De Vrouw in de Arena over gaat. En precies dát is waar mijn masterclass over gaat:
Zelfverzekerd zichtbaar zonder te schreeuwen
– 15 januari
– 9.00 uur
– Vooraf aanmelden is nodig, klik hier om je in te schrijven.
Als je voelt dat dit resoneert, dan nodig ik je van harte uit. Niet om groter te worden. Maar om steviger te staan.
